X
تبلیغات
همه ورزش ها
همه ورزش ها
بانک اطلاعات و مقالات ورزشي و علمي
درباره وبلاگ


با سلام
و با تشکر از بازدید شما
خوشحالم که به نمایندگی از همکاران و نویسندگان همه ورزش ها می توانم به شما خیر مقدم بگویم همه ورزش ها با هدف اطلاع رسانی صحیح و موثر جهت کمک به ورزشکاران , مربیان و علاقمندان اقدام به جمع آوری و ارائه مطالب جدید و یا کلیدی ورزش نموده است .
گروه نویسندگان همه ورزش ها دائما در پی تازه های علمی می باشند لذا هر لحظه امکان دارد مطالب جدیدی ارائه گردد.
ضمنا براي ديدن عكسها در سايز بزرگ بروي آنها كليك كنيد.

با تشکر

صادق رحیم
آمار سایت
دوشنبه 28 اسفند1385

با سلام به همه دوستان و مخاطبان

             

اميدوارم در سالي كه گذشت تونسته باشيم رضايت خاطر شما رو فراهم كنيم

و در سال آتي اين افتخار رو داشته باشيم كه بازهم خدمت گذار شما باشيم

تا سال بعد همه شما عزيزان رو به خداوند سبحان مي سپاريم

و بهترين آرزوها را بهمراه تبريك سال نو تقديم ميكنيم



نوع مطلب :
برچسب ها :
دوشنبه 28 اسفند1385
 


Bungee Jumping
بانجی جامپینگ (Bungee Jumping) ورزش یا تفریحی از سری فعالیتهای extreme است که در آن شخص ورزشکار یا در واقع حادثه جو، خود را توسط محافظ و طنابی فنردار از ارتفاعی بسیار بلند به پایین پرتاب می کند.

طنابی که شخص بوسیله آن به پایین می پرد، حالت فنری یا کشی دارد و توسط محافظی به تن و بدن، و قوزک پا بسته می شود. وقتی که شخص می پرد، خاصیت فنری ریسمان باعث می شود تا انرژی پرشی شخص به هنگام سقوط آرام آرام دفع شود تا جایی که شخص کاملا" به ایستد. اما پس از سقوط و رسیدن به انتهای مسیر همین انرژی چون قابلیت فنری دارد و باعث برگشت مسیر می شود، شخص را تا حدی به بالا می کشد.

شخصی که بانجی جامپینگ می کند، می بایست از سلامت قلبی و عصبی برخوردار باشد. چراکه فشار عصبیی که این ورزش به هنگام سقوط به ورزشکار می آورد می تواند باعث سکته قلبی و یا صدمات روحی شود. همچنین تجهیزات بکار گرفته شده در این ورزش باید از استاندارد و ایمنی های لازم برخوردار باشند.

تاریخچه


در حال سقوط آزاد
اولین اشخاصی که این تفریح را انجام می دادند، اشخاصی از ده 1950 بودند. در همان سالها بعد از اینکه تلویزیون BBC در برنامه ای مستند - که ساخته دیوید فردریک اتنبورو (David Feredrick Attenborough) بود، این ورزش و ورزشکاران بانجی جامپینگ را معرفی کرد، این تفریح طرفداران زیادی در دنیا پیدا کرد. در این برنامه که در جمهوری وانواتو (Republic of Vanuatu) فیلم گرفته شده بود، افرادی حادثه جو معرفی شدند که این افراد از ارتفاعات بلند به طنابی که به قوزک پایشان بسته شده بود به پایین می پریدند.

اما این فیلم کریس بیکر (Chris Baker) انگلیسی را تحریک کرد تا در شهر خود یعنی Bristol با استفاده از طنابی فنردار از ساختمانی این ورزش را امتحان کند.

ولی اولین شکل مدرن این ورزش در روز اول آوریل 1979 در همان شهر Bristol (در انگلستان) توسط چهار نفر از اعضای کلوب ورزشهای خطرناک (Dangerous Sports Club) انجام شد. در آن روز، این چهار حادثه جو با بستن طناب فنری به خود، از روی پل معلق کلیفتون (Clifton Suspension Bridge) ارتفاعی به مقدار 250 فوت را پریدند. رهبر این اعضای چهار نفره که دیوید کیرک (David Kirke) نام داشت، پس از پایان عملیات خود سریعا" توسط پلیس دستگیر شد. اما این پایان عملیات او نبود. دوید کیرک چندی بعد به آمریکا رفت و از روی پلهای Golden Gate و Royal Gorge پرید که همین باعث شد تا این ورزش در آمریکا و کشورهای دیگر نیز طرفداران زیادی پیدا کند. در سال 1982 دیوید کیرک به همراه دوستان خود این ورزش را با پرش از روی چرثقیل متحرک و بالون انجام دادند. آنها برای اینکار اسپانسر مالی گرفتند و تلویزیونهای زیادی نیز برنامه ای را به عملیان آنها اختصاص دادند. در همان زمان، دیوید کیرک همچنین این تفریح را برای عموم ارایه کرد طوری که هر کس که مایل به انجام آن بود پس از آموزش می توانست از روی بالون یا چرثقیل به پایین بپرد.

تجهیزات


در انتهای مسیر
پس از اینکه این ورزش در اکثر نقاط جهان بخصوص کشورهای پیشرفته معرفی شد، طرفداران زیادی برای انجام آن هجوم آوردند. در سالهای بعد نیز حادثه جویان بانجی جامپینگ به شکل ستاره هایی نترس در آمدند، و برنامه های زیادی از شبکه ها پخش می شد که مستندهایی از جادثه جویان این تفریح بود.

امروزه نیز این ورزش در اکثر کشورها انجام می شود و جوانان زیادی نیز طرفدار آن هستند.

برای انجام این ورزش تجهیزات خاص خود لازم است. طنابی که در این تفریح استفاده می شود طنابی خاص با قابلیت فنری است که ظرفیت تحمل فشار و شک ناگهانی را دارد. معمولا این طناب پوشش لاستیکی دارد.

یک پوشنده ژاکت مانند نیز می تواند وجود دشاته باشد که برروی تن پوشیده شود. ساق و قوزک بند نیز برروی پا پوشیده می شود. قوزک بند در واقع از تحهیزات اجباری است. طناب کشدار، هم به ژاکت و هم به قوزک بند متصل می شود.

ایمنی
ایمنی در انجام این ورزش بسیار امری مهم است، چراکه بانجی جامپینگ جزو ورزشهای پرخطر بشمار می رود. تجهیزات استفاده شوند می بایست کاملا" مطابق استانداردها باشند. طول طناب فنردار و قابلیت کششی آن می بایست با ارتفاع متناسب باشد.

انجام این ورزش می بایست تحت نظارت یک کارشناس و با حضور نیروهای امدادرسانی و اورژانسی انجام گیرد.



نوع مطلب :
برچسب ها :
 
تنفس، روش دم و بازدم یکی از مهمترین موضوع ها، هنگام انجام تمرینات و حرکات ورزشی هستند. تنفس صحیح و درست می تواند انرژی زیادی را برای بدن حفط کند و همچنین بدن را سالمتر نگه دارد.

در حالی که روش غیر صحیح آن می تواند انرژی زیادی از بدن بگیرد و به سلامت بدن آسیب وارد کند. تنفس صحیح همچنین باعث می شود تا انتقال و تامین خون از قلب به رگهای بدن، بهتر و مرتبتر انجام پذیرد. این موضوع به عملکرد بهتر سیستم لنفانی انسان نیز کمک می کند.

فراموش نکنید که التبه نوع هوایی که تنفس می کنید نیز بسیار مهم است. هوای تنفس شونده - بویژه هنگام انجام تمرینات و حرکات ورزشی - می بایست پاک و غیر آلوده باشد.

روش صحیح تنفس
توجه داشته باشید که هنگام تمرینات ورزشی، تنفس خود را ریتمیک و از روی نظم کنترل کنید. همچنین دقت کنید که تا حد امکان آرامش را حفظ کنید و از تند نفس کشیدن جلوگیری کنید.

سعی نکنید تا با دهان نفس بکشید. البته برای خارج کردن سریعتر هوا می توانید از دهان استفاده کنید، اما برای کشیدن آن اصلا" از دهان استفاده نکنید. بکارگیری دهان برای عمل دم باعث می شود تا هوا به حجم نامشخص (زیاد) وارد بدن گردد بدن اینکه فیلتر شود. بینی با فیلترهایی که در قسمت ورودی خود دارد، هوای دم را پاک سازی می کند. همچنین بینی با حجم کمتری که دارد باعث می شود تا حجم هوای دم کنترل شده و به مقدار مورد نیاز باشد.

تنفس از دهان باعث خشکی دهان و گلو می شود که این موضوع به خشک شدن آب بدن و کسری انرژی کمک می کند.

روش توصیه شده اینست که دم از راه بینی و بازدم از راه دهان انجام گیرد. در این روش البته بهتر است که هنگام کشیدن هوا، دهان کاملا" بسته باشد. البته روش دم و بازدم از راه بینی بیشتر توصیه می گردد. در این حالت دهان در هر دو حالت (دو و بازدم) کاملا" بسته است.

اما چگونگی تنفس نیز امری بسیار مهم است. برای کشیدن تنفس، نگه داشتن نفس در بدن و بیرون دادن آن مدت زمانی نسبی لازم است تا حرکت ریتمیک حفظ گردد، که این موضوع در هنگام انجام تمرینات امر مهمی است. همانطور که قبلا" نیز اشاره شد، آرامش در تنفس لازم است تا حفظ گردد.

بعد از انجام تمرینات و یا هنگام استراحت بین هر تمرین، سعی کنید تا به صورت عمیق در روش زیر چند مرتبه تنفس کنید:

اگر برای مثال یک ثانیه را صرف کشیدن نفس عمیق می کنید، چهار برابر آنرا (چهار ثانیه) می بایست برای نگه داشتن نفس در بدن صبر کنید. سپس در زمان دوبرابر آن (دو ثانیه) باید نفس را بیرون دهید. این مدت زمانها بستگی به نوع نفس کشیدن شما دارد. اما نسبتها می بایست رعایت شوند. یعنی اگر دم دو ثانیه به طول انجامد، نگه داشتن آن باید هشت ثانیه طول کشد و بازدم نیز چهار ثانیه.

این نوع روش تنفس چه برای کسانی که ورزش می کنند و چه کسانی که نمی کنند، در روز سه مرتبه ده باری توصیه می شود. یعنی ده بار صبح، ده بار عصر و ده با قبل از خواب.

تغذیه نیز نباید فراموش شود. اشخاص ورزشکار می دانند که هنگام ورزش نباید معده یا روده شان پر باشد. چرا که این موضوع به غیر از مشکلاتی که به سلامت انسان وارد می کند، باعث فشار به ریه نیز می شود.


نوع مطلب : سایر علوم مرتبط،
برچسب ها :
 

فوتبال کلاسیک
فوتبالی که امروزه بازی می شود، با فوتبالی که گذشتگان ما می دیدند تا حد زیادی تفاوت دارد. البته این تفاوت در باطن یا ساختار فوتبال آنقدر به چشم نمی خورد تا در ظاهر آن.

امروزه فوتبال را می توان یکی از صنایع فعال و پر سود نام برد. صنعتی که موقعیتهای زیادی را برای ایجاد کار، سرمایه گذاری و تجارت فراهم می کند.

اما فوتبالی که در دوران و دهه های گذشته بازی می شد با فوتبال امروزی تفاوت عمده ای داشت. بخش عمده ای از این تفاوت را می توان به شرایط و موقعیت های اقتصادی و بخش اصلی دیگر را به پیشرفت علم نسبت داد. در این مقاله برخی از این تفاوتها چه از لحاظ ظاهری و باطنی مورد بررسی قرار می گیرند:

قوانین
در دو سده پیش یعنی سده 1800 میلادی قوانین کاملی برای انجام بازی فوتبال وجود نداشت. اندازه گلها، اندازه زمین، تعداد بازیکنان، چگونگی پرتاب توپ و ... تقریبا" توافقی بود.

در سال 1848 چهارده دانشجو دانشگاه کمبریج انگلستان که به فوتبال علاقمند بودند و در دانشکده خود فوتبال بازی می کردند، گرد هم آمدند و قوانین و استانداردهای ابتدایی را برای فوتبال بطور کتبی فراهم ساختند. گرچه قوانین آنها مورد تایید کشورهای دیگر قرار نگرفت اما قوانین این چهارده دانشجو را می توان به عنوان اولین قوانین این ورزش نام برد.

اما بعدها به تدریج قوانینی بین کشورها بوجود آمد که شکل اولیه قانون کلی فیقای امروزی بود. اولین قانونی که رسما" لازم بود تا وضع گردد، قانون استفاده نکردن از دست بود. برای بررسی و وضع این قانون یازده نفر از نمایندگان باشگاه ها در 26 اکتبر 1863 دور هم آمدند. این قانون و چند قانون کلی دیگر، پس از بررسی در 8 دسامبر همان سال به ثبت رسید.


یک تیم دانشگاهی - انگلستان 1860
لیگ و مسابقات
در قدیم مسابقات فوتبال به شکل امروزی از روی برنامه نبود. مسابقات معمولا" به صورت دوستانه و یا جامهای چند تیمی برگزار می شد. اما در سال 1871 اتحادیه فوتبال انگلیس پیشنهاد جام حذفی را داد. سال بعد از آن، این مسابقه به نام "جام اتحادیه انگلیس" شناخته شد. و به تدریج لیگ ها و تورنمنت ها به برنامه و زمان بوجود آمدند.

لیگ فوتبال انگلیس در سال 1888 با دوازده تیم بوجود آمد.

دستمزد و حقوقها
دستمزد و حقوق بازیکنان قدیمی اصلا" مانند بازیکنان امروزی که بیشتر شبیه به ستاره رویایی فیلمها هستند، نبود. بازیکنان قدیمی در اوایل اصلا" برای بازی دستمزدی دریافت نمی کردند.

اغلب بازیکنان، دانش آموزان، دانشجویان و کارگرانی بودند که در کنار تحصیل و کار به فوتبال می پرداختند. پس از آنکه فوتبال محبوبیت خود را بین اکثر مردم بدست آورد و دارندگان صنایع به سرمایه گذاری و تبلیغ از طریق فوتبال روی آوردند، و باشگاه ها توانستند برای خود در آمدی کسب کنند، بازیکنان حقوق و دستمزد دریافت کردند.


نمونه ای از کفشهای فوتبال در قدیم
اولین پرداخت حقوق را اتحادیه فوتبال انگلستان در سال 1885 به شکل رسمی قانونی کرد. در آن زمان این اتحادیه به باشگاه ها اجازه داد تا به بازیکنان خود حقوق و یا دستمزد پرداخت کنند.

کفشهای بازی
در اوایل رشد فوتبال کفش بازی از لحاظ قانونی اهمیت خاصی نداشت. به دلیل کم بودن و گران بودن کفش ورزشی، برخی از بازیکنان به زیر کفشهای معمولی خود میخ می زدند تا بتوانند با آنها در میدان بازی کنند. برخی دیگر با قیچی و برش دادن کفشهای خود، آنها را به شکل کفش ورزشی در می آوردند تا بتوانند با آنها بازی کنند.

(ادامه دارد...)


نوع مطلب : فوتبال،
برچسب ها :
 

مهره های شطرنج یا اقشار مختلف مردم
آیا تا به حال شطرنج بازی کرده اید؟ آیا میدانید که شطرنج یکی از قدیمیترین ورزشها و مهارتهای ذهنی دنیاست. آنچه در گذشته شطرنج نامیده میشده به شکلی کاملا" متفاوت با امروز بوده است. اگر شیوه زندگی مردم آن روزها را بدانید خواهید فهمید که مردم چطور زمان فراغت و اوقات بیکاریشان را پر میکردند. اگر قواعد بازی آنها را ببینید متوجه میشوید که شطرنج چقدر ورزش ظریف، دقیق و زیبایی است.

شطرنج ورزشی بوده که هم در زندگی معمولی و هم در جشنها و هم در جنگها اغلب مورد استفاده بود است. البته برخی علت استفاده از آن در جنگها را بالا بردن تمرکز و هوشیاری سربازان میدانند. شطرنج قرنها پیش در سرزمینهایی چون هند، ایران و چین انجام میشده. هیچکس به طور دقیق نمیداند که این بازی اصالتا" مال کجاست.

حرکت به سمت اروپا
در قرن 7 - 8 سربازان عرب که در همسایگی ایرانیها زندگی میکردند در حین تاخت و تاز به ایران این بازی را از آنها یاد گرفتند. پس از آن که اعراب به اسپانیا تاختند، سربازان این ورزش را به اسپانیایی ها یاد دادند و پس از آنکه ماتادورها به سرعت این ورزش را فرا گرفتند به فاصله کوتاهی در سراسر اروپا منتشر شد.

این اروپایی ها بودند که نام امروزی Chess را با آن نهادند شاید به این دلیل که با تلفظ نام ایرانی آن مشکل داشتند برای همین اسم این بازی را با جامعه مدرنیته خود تطبیق دادند. ایرانی ها به این بازی Shatranj و هندی ها Shaturanga می گفتند. (البته واقعیت آن است که Shaturanga با شطرنج امروزی تفاوت بسیاری داشته است و شطرنجی که امروزه بعنوان Chess در دنیا شناخته می شود بیشتر شبیه بازی Shatranj ایرانی ها می باشد.) اگرچه امروز این نامها که برای ورزشها انتخاب شده چندان جدید و مدرن نیست ولی هزاران سال پیش این اسامی جلوه خاصی داشته ، همانطور که افراد با انتخاب نام خود تفاوتشان را با سایر قشرهای جامعه نمایان میکردند.


علاقه مردم هند به شطرنج
مهره پیاده
در صفحه شطرنج همانند کارگران مزارع روی زمین زراعی هستند که بیش از مهره دیگریروی صفحه کار و حرکت میکند و غالبا" با فداکاری مهره های با ارزش را نجات میدهند و خود قربانی میشوند. در زمانهای بسیار دور (حتی قبل از قرون وسطی) کارگران و رعیتها از هیچ امکاناتی برای زندگی بهره مند نبودند و ملاکان و زمین داران جز غذایی برای زنده ماندن چیزی به آنها نمیدادند. قشر ضعیف جامعه در آن روزگار زندگی بدی داشتند، به سختی کار میکردند و در جوانی میمردند و غالبا" از جنگ و لطمه های آن بی نصیب نبودند. آنها باید قربانی میشدند تا صاحبان زمین یا فرار کنند یا زنده بمانند!

رخ یا قلعه
در صفحه شطرنج در حکم خانه یا پناهگاه است. همان چیزی که صدها سال پیش مردم تنها میتوانستند ساعتی کوتاه در آن از شر دستورات ریز و درشت اربابان در امان باشند. در شطرنج هر بازیکن 2 مهره رخ دارد که البته گاهی اوقات rooks هم نامیده میشود.

مهره اسب
در صفحه شطرنج یکی از سربازان حرفه ای است که وظیفه اش محافظت از مهره های با ارزش و مهم است و هر بازیکن 2 مهره اسب در دو طرف صفحه اش دارد. اهمیت اسب در صفحه شطرنج از پیاده بیشتر است اما مهره هایی مثل فیل، شاه یا وزیر به مراتب ارزش بیشتری دارند. شاید به گونه ای هدف بازی مثل شطرنج نحوه محافظت و مراقبت از داراییهای با ارزش و مهم زندگی باشد که برای حفظ و رسیدن به چیزهای مهم انسان بایستی از چیزهای کوچکتر و بی اهمیت تر چشم پوشی کند.


گری کاسپاروف
مهره ای بنام فیل،
برای هر یک از طرفین بازی 2 مهره فیل وجود دارد که نمایانگر چیزی شبیه کلیساست. کلیسا در زمانهای دور نشانه ثروت و قدرت بوده و برای مردم از ارزش زیادی برخوردار بوده، به طور کلی مذهب نقش مهمی در زندگی مردم ایفا میکرده. کلمه bishop (به معنی اسقف) نام یکی از مقربین کلیساهای کاتولیک بوده که در زمان خود از قدرت و احترام بالایی برخوردار بوده است.

ملکه (وزیر)
تنها مهره ای در شطرنج است که ماهیت زن دارد و البته قدرتمندترین مهره صفحه هم هست. در بازی شطرنج هر بازیکن تنها یک ملکه (وزیر) دارد در آن سالها مردم بر این باور بودند که ملکه (وزیر) غالبا" تنها کسی است که میتواند پادشاه را مجاب به انجام بعضی از امور کند. شاه بلندقدترین مهره شطرنج است که توسط تمامی مهره های صفحه محافظت میشود. در آن سالها هم، پادشاه همواره در پناه صد ها سرباز رفت و آمد و زندگی میکرد و البته افراد جامعه از غنی ترین تا فقیرترین وظیفه داشتند تا در هر شرایطی حامی منافع پادشاه باشند.

دفعه دیگری که صفحه شطرنجتان را باز کردید و خواستید با دوستتان بازی کنید حتما" تاریخچه بازی شطرنج را به خاطر بیاورید چرا که برخی از بخشهای آن یاد آورزندگی مردم در صدها سال پیش است زندگی سختی که حالا برای هر یک از ما حکم بازی را دارد.


نوع مطلب : شطرنج،
برچسب ها :
موضوعات
امکانات جانبي
بالاي صفحه