تبليغات سايت

كبدي همان ورزش «زو» ايراني است. اصل و منشأ اين بازي بومي و محلي بوده است. اين بازي در تمام نقاط ايران انجام مي شود. در گيلان به اين بازي «شيرين دودو»، در خراسان، گلستان و مازندران «زو» و در خوزستان «اش تي تي» و در سيستان و بلوچستان «كبدي» يا همان «كي بودي» مي گويند كه تركيبي از كشتي و راگبي است.

بازي كبدي در داخل سالن (تاتامي)، در زمين خاكي و چمن انجام مي شود ولي بازي هاي بين المللي و رسمي بايد بر روي تاتامي انجام شود كه اندازه هاي ۱۰* ۱۲/۵ براي مردان و ۸ * ۱۱ براي بانوان است.

در اين بازي ۱۲ بازيكن، ۷ نفر در زمين و ۵ نفر ذخيره شركت دارند. اين بازي گروهي در دو نيمه ۲۰ دقيقه اي براي مردان و ۱۵ دقيقه اي براي بانوان با ۵دقيقه استراحت بين نيمه انجام مي شود.

مهاجمان دوتيم در حالي كه به طور مرتب كلمه «كبد ي كبدي» را تكرار مي كنند با انجام حركات حمله و دفاع و جابه جايي سعي مي كنند با لمس يا گرفتن يار تيم مقابل بتوانند به بالاترين امتياز دست يابند. تعويض در اين بازي محدوديت ندارد. در صورت تساوي دو تيم در وقت قانوني، پنج حمله از سوي دو تيم انجام مي شود و اگر باز هم مساوي شدند، حمله يك به يك پيگيري مي شود.

در طول بازي بايد كلمه كبدي با صداي بلند و واضح از سوي بازيكن مهاجم تكرار شود. بطوري كه قطع كردن كلمه (كبدي كبدي) يا نفس گيري در بازي به معني قطع كردن محسوب مي شود و مهاجم بايد تا زمان برگشت به زمين خود آن را بگويد. نحوه كسب امتياز هم بدين صورت است كه اگر مهاجم با حريف يا حريف با مهاجم تماس پيدا كند و مهاجم به زمين خود برگردد، امتياز كسب مي شود. ولي اگر حريفان مهاجم رانگه دارند و در زمين خود متوقف كنند و اجازه رسيدن مهاجم به زمين خودش را ندهند مهاجم يك امتياز از دست مي دهد. بازي كبدي داراي خطوطي در زمين و قوانيني خاص است كه در طول بازي بايد رعايت شود.

ورزش كبدي كاري كاملاً گروهي است و هماهنگي، سرعت عمل، چابكي و هوش سرشاري را مي طلبد بطوري كه (به گفته رئيس فدراسيون) كساني كه در رشته رياضي موفق هستند در اين ورزش گروهي نيز داراي موفقيت بسياري بوده اند و اعضاي تيم ملي اكثراً داراي تحصيلات دانشگاهي و يا رياضي خوبي هستند. اگر در اين ورزش كارگروهي صورت نگيرد به هيچ طريقي موفقيت كسب نمي شود.