گفت و گو با ليلا ابراهيمي اولين زن برنده مدال دو و ميداني
گفت و گو با ليلا ابراهيمي اولين زن برنده مدال دو و ميداني
ليلا ابراهيمي اولين دونده زني كه بعد از انقلاب توانست مدال آسيايي بگيرد همراه با مربي اش قاسمعلي فيروزي
ليلا ابراهيمي كه انگيزه هاي فراواني براي درهم شكستن ركوردهاي قبلي اش دارد پاسخگوي سوالات خبرنگاران سرويس ورزشي بود.بيشتر ملي پوشان دووميداني مربي خارجي دارند، شما تمايلي براي كار كردن با مربيان خارجي نداريد؟
نه. من سال ها با همسر آقاي فيروزي تمرين مي كردم و الان هم زير نظر آقاي فيروزي تمريناتم را پيگيري مي كنم و حد نصاب هايم را نيز با همين شرايط تغيير داده ام.
كجا تمرين مي كنيد؟
پارك طالقاني و استاديوم آزادي. مواقعي هم كه مسابقات سالني در پيش داشته باشيم در سالن آفتاب انقلاب تمرين مي كنم.
از بين اين همه رشته ورزشي كه شرايط محيطي و اجتماعي بهتري نسبت به دووميداني دختران دارد، چطور شد كه شما دويدن را برگزيديد؟
علاقه شخصي. همين اشتياق باعث شد به سالن شهيد كشوري مراجعه كنم و خانم آقامحمدي (همسر قاسمعلي فيروزي) هم اولين مربي من بود.
الان چند تا ركورد ملي به نام شما ثبت شده؟
در داخل سالن از 800 متر تا 5000 متر تمام ركوردها دراختيار من است. در فضاي باز هم 800 متر را هنوز نزده ام و تا 5000 متر تمام ركوردها را دراختيار دارم.
ماده 3000 متر با مانع كه شما توانستيد مدال بگيريد تازه به جمع مواد رقابتي دختران اضافه شده؟
بله اصلاً همين رقابت ها اولين دوره اي بود كه دختران آسيا در 3000 متر با مانع مي دويدند. من خودم چون قبلاً در 3000 متر دويده بودم و با توجه به بهبودي ركوردهاي قبلي، به اتفاق مربي ام تصميم گرفتم در اين ماده هم بدوم.
پس ركوردي كه در اردن ثبت كرديد را بايد اولين ركورد 3000 متر با مانع زنان ايران دانست؟
بله، چون اولين مسابقه بود ركوردش هم اولين ركورد است و در رقابت هاي بعدي، مبنا براي جابه جايي ركورد، همين حد نصابي است كه در اردن ثبت كردم.
قبلاً زنان ايران در دووميداني به مدال آسيايي دست يافته بودند؟
قبل از انقلاب خانم صدارتي در پرش ارتفاع برنز آسيا را گرفت، همين.
فيروزي؛ 34 سال قبل.
اين تحولي كه در دووميداني ايجاد شده تا بعد از 34 سال مجدداً به مدال برسيم حتماً دلايلي دارد.
طرح ادغام شدن و انتخاب نايب رئيس بانوان بسيار موثر بود. مخصوصاً طي دو سال قبل كه حضور ما در مسابقات برون مرزي را در پي داشت. رقابت هاي باشگاهي، ليگ و مسابقات جايزه بزرگ همه در اين دو سال تدارك ديده شدند. تمرينات ما سر و شكل منظم تري به خود گرفت و حمايت هاي فدراسيون هم ملموس و موثر بود. جابه جايي ركوردها مقوله اي نيست كه به سادگي رخ دهد. چند سال تمرين و ممارست و برنامه ريزي لازم است تا در رشته سنگيني مثل دووميداني بتوان حد نصاب جديدي را به ثبت رساند.
با سلام